2017 created by Best Quality
Jesteś zainteresowany? Skontaktuj się z nami!
EUDR (EU Deforestation Regulation), czyli rozporządzenie (UE) 2023/1115, wprowadza nowe wymagania dotyczące wprowadzania do obrotu w Unii Europejskiej oraz eksportu z UE określonych towarów i produktów związanych z ryzykiem wylesiania i degradacji lasów.
Celem regulacji jest zapewnienie, że produkty trafiające na rynek unijny nie przyczyniają się do wylesiania ani degradacji lasów oraz zostały wyprodukowane zgodnie z prawem kraju produkcji.
Rozporządzenie obejmuje siedem podstawowych grup towarów:
soję,
drewno,
bydło,
kakao,
kawę,
palmę olejową,
kauczuk,
oraz określone produkty wytwarzane z tych surowców lub je zawierające.
W przypadku soi regulacja obejmuje m.in. określone produkty powstające w jej przetwórstwie, w tym olej sojowy. To, czy konkretny produkt podlega EUDR, należy jednak każdorazowo zweryfikować na podstawie kodu CN oraz załącznika I do rozporządzenia.
Produkt objęty regulacją może zostać wprowadzony na rynek lub wyeksportowany tylko wtedy, gdy spełnia wymagania EUDR.
W szczególności musi:
być wolny od wylesiania,
zostać wyprodukowany zgodnie z właściwymi przepisami kraju produkcji,
być objęty wymaganym systemem należytej staranności, a w przypadku operatora – odpowiednią deklaracją należytej staranności (DDS).
Za wolny od wylesiania uznawany jest zasadniczo surowiec pochodzący z terenów, które nie zostały wylesione po 31 grudnia 2020 r. W przypadku drewna regulacja obejmuje dodatkowo wymagania związane z degradacją lasów.
Jednym z kluczowych obowiązków operatora jest stworzenie i stosowanie systemu due diligence, czyli systemu należytej staranności.
Obejmuje on przede wszystkim:
zebranie wymaganych informacji i dokumentów,
ustalenie pochodzenia surowca,
pozyskanie danych dotyczących geolokalizacji miejsc produkcji lub uprawy,
ocenę ryzyka niezgodności z EUDR,
zastosowanie działań ograniczających ryzyko – jeżeli są wymagane,
przygotowanie i przekazanie wymaganych danych do unijnego systemu EUDR.
Po zmianach przyjętych pod koniec 2025 roku odpowiedzialność za przeprowadzenie pełnej należytej staranności i złożenie DDS została w większym stopniu skoncentrowana na operatorze wprowadzającym produkt na rynek UE po raz pierwszy lub go eksportującym. Dla dalszych uczestników łańcucha dostaw przewidziano uproszczone obowiązki dotyczące przede wszystkim identyfikowalności i przechowywania informacji.
EUDR wprowadza znacznie większe wymagania dotyczące znajomości pochodzenia surowców.
W przypadku produktów rolnych konieczne może być pozyskanie informacji pozwalających określić konkretne działki, na których wyprodukowano dany surowiec. Dane te stają się jednym z elementów umożliwiających wykazanie, że produkcja nie była związana z wylesianiem.
Oznacza to konieczność stworzenia odpowiedniego przepływu informacji pomiędzy producentami, dostawcami, importerami i kolejnymi uczestnikami łańcucha dostaw.
W ramach EUDR państwa zostały sklasyfikowane jako kraje niskiego, standardowego lub wysokiego ryzyka.
Klasyfikacja wpływa m.in. na zakres obowiązków oraz możliwość stosowania uproszczonej należytej staranności w przypadku surowców pochodzących wyłącznie z krajów niskiego ryzyka. Polska znajduje się obecnie w grupie państw sklasyfikowanych jako niskiego ryzyka.
Po zmianach przyjętych przez Unię Europejską terminy rozpoczęcia stosowania EUDR zostały przesunięte.
Aktualnie regulacja ma być stosowana:
od 30 grudnia 2026 r. – przez dużych i średnich operatorów,
od 30 czerwca 2027 r. – przez większość mikro- i małych operatorów,
od 30 grudnia 2026 r. również przez mikro- i małe podmioty, które były wcześniej objęte rozporządzeniem EUTR.
Best Quality przygotowuje przedsiębiorstwa do spełnienia wymagań rozporządzenia EUDR.
Zakres naszego wsparcia dostosowujemy do rzeczywistej pozycji przedsiębiorstwa w łańcuchu dostaw. W ramach wdrożenia możemy m.in.:
określić, czy przedsiębiorstwo i jego produkty podlegają EUDR,
zweryfikować produkty na podstawie kodów CN,
określić rolę i obowiązki firmy w łańcuchu dostaw,
opracować system należytej staranności EUDR,
przygotować procedury i dokumentację,
opracować zasady pozyskiwania danych od dostawców,
przygotować formularze i ankiety dla dostawców,
pomóc w organizacji danych dotyczących geolokalizacji działek,
opracować metodę oceny i klasyfikacji ryzyka,
przygotować zasady ograniczania zidentyfikowanego ryzyka,
pomóc w przygotowaniu przedsiębiorstwa do obsługi systemu informacyjnego EUDR,
przeprowadzić szkolenia pracowników,
zweryfikować gotowość przedsiębiorstwa przed rozpoczęciem stosowania nowych wymagań.
EUDR to nie tylko kolejna procedura.
W wielu przedsiębiorstwach wdrożenie nowych wymagań oznacza konieczność przebudowania sposobu pozyskiwania informacji o dostawcach, identyfikacji partii, dokumentowania pochodzenia surowców oraz przepływu danych w całym łańcuchu dostaw.
Dlatego wdrożenie zaczynamy od analizy konkretnego przedsiębiorstwa i jego łańcucha dostaw. Dopiero na tej podstawie określamy, jakie wymagania rzeczywiście dotyczą firmy i jak spełnić je możliwie najprościej w codziennej działalności.